இந்தியத் திரையுலகம் என்பது உலகின் மிகப் பெரிய பொழுதுபோக்குத் தொழிலில் ஒன்று. ஆண்டுதோறும் ஆயிரக்கணக்கான திரைப்படங்கள் இங்கு வெளியாகின்றன.
ஆனால், ஒரு திரைப்படம் படப்பிடிப்பு முடிந்து திரையரங்கிற்கு வரும் முன்பு, அது ஒரு முக்கியமான தேர்வை எதிர்கொள்ள வேண்டும். அதுதான் மத்திய திரைப்படச் சான்றிதழ் வாரியம் (Central Board of Film Certification – CBFC), மக்கள் மொழியில் ‘சென்சார் போர்டு’.
வெறும் காட்சிகளை வெட்டுவது (Cuts) மட்டும்தான் இவர்களது வேலையா? இல்லை. இது ஒரு கலைப் படைப்பைச் சமூகத்திற்கு ஏற்றவாறு வகைப்படுத்தும் ஒரு மிகப் பெரிய அமைப்பு.
இதன் வரலாறு, செயல்படும் விதம், சான்றிதழ் வகைகள், சர்ச்சைகள் மற்றும் பல சுவாரஸ்யமான தகவல்களை இந்தத் கட்டுரையில் ஆழமாகப் பார்ப்போம்.
பிரிட்டிஷ் ஆட்சியில் இருந்து இன்றுவரை!
இந்தியாவில் தணிக்கை வாரியத்தின் வரலாறு சினிமா தொடங்கிய காலத்திலிருந்தே ஆரம்பிக்கிறது.
பிரிட்டிஷ் காலம் (1918)
இந்தியாவின் முதல் முழு நீளத் திரைப்படமான ‘ராஜா ஹரிச்சந்திரா’ (1913) வெளியான சில ஆண்டுகளிலேயே, ஆங்கிலேய அரசு திரைப்படங்களைக் கண்காணிக்கத் தொடங்கியது.
1918-ம் ஆண்டு ‘சினிமாட்டோகிராப் சட்டம்’ (Cinematograph Act, 1918) கொண்டுவரப்பட்டது. அப்போது சென்னை, பம்பாய் (மும்பை), கல்கத்தா (கொல்கத்தா), லாகூர் (இப்போது பாகிஸ்தானில்) மற்றும் ரங்கூன் (மியான்மர்) ஆகிய நகரங்களில் தனித்தனி தணிக்கை வாரியங்கள் இருந்தன. இவை அந்தந்த மாகாண காவல்துறை தலைவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கின.
சுதந்திரத்திற்குப் பின் (1952)
இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, அனைத்து பிராந்திய வாரியங்களையும் ஒருங்கிணைத்து ஒரே அமைப்பாக மாற்ற வேண்டிய தேவை எழுந்தது.
இதன்படி 1952-ம் ஆண்டு சினிமாட்டோகிராப் சட்டம் (The Cinematograph Act, 1952) இயற்றப்பட்டது. இதுவே இன்றும் தணிக்கை வாரியத்தின் ஆணிவேராக உள்ளது.
பெயர் மாற்றம் (1983)
ஆரம்பத்தில் இது ‘மத்திய திரைப்படத் தணிக்கை வாரியம்’ (Central Board of Film Censors) என்றே அழைக்கப்பட்டது. ஆனால், “நாங்கள் காட்சிகளை வெட்டுபவர்கள் மட்டுமல்ல, படத்திற்குச் சான்றிதழ் அளிப்பவர்கள்” என்பதை உணர்த்தும் வகையில், 1983-ம் ஆண்டு இதன் பெயர் ‘மத்திய திரைப்படச் சான்றிதழ் வாரியம்’ (Central Board of Film Certification – CBFC) என மாற்றப்பட்டது.
அமைப்பும் உறுப்பினர்களும் (Structure & Members)
CBFC என்பது இந்திய அரசின் தகவல் மற்றும் ஒலிபரப்பு அமைச்சகத்தின் (Ministry of Information and Broadcasting) கீழ் செயல்படும் ஒரு சட்டப்பூர்வ அமைப்பு. இதன் தலைமையகம் மும்பையில் உள்ளது.
தலைவர் (Chairman)
வாரியத்தின் மிக உயர்ந்த பதவி. மத்திய அரசால் நியமிக்கப்படுபவர். பெரும்பாலும் திரையுலகைச் சேர்ந்த பிரபலங்கள் அல்லது கலை இலக்கியவாதிகள் இப்பொறுப்பில் இருப்பார்கள். (உதாரணமாக: பிரசூன் ஜோஷி போன்றோர்).
வாரிய உறுப்பினர்கள் (Board Members)
தலைவரைத் தவிர, 12 முதல் 25 உறுப்பினர்கள் வரை இக்குழுவில் இருப்பார்கள். இவர்களும் மத்திய அரசால் நியமிக்கப்படுபவர்கள். கல்வி, கலை, சமூக சேவை, சட்டம் போன்ற பல்வேறு துறைகளைச் சார்ந்த வல்லுநர்கள் இதில் இடம் பெறுவார்கள்.
மண்டல அலுவலகங்கள் (Regional Offices)
இந்தியா முழுவதும் 9 மண்டல அலுவலகங்கள் உள்ளன (மும்பை, கொல்கத்தா, சென்னை, பெங்களூரு, திருவனந்தபுரம், ஹைதராபாத், புது தில்லி, கட்டாக், குவஹாத்தி). ஒவ்வொரு அலுவலகத்திற்கும் ஒரு மண்டல அதிகாரி (Regional Officer) இருப்பார்.
ஆலோசனைக் குழு (Advisory Panel)
ஒவ்வொரு மண்டலத்திலும் நூற்றுக்கணக்கான உறுப்பினர்களைக் கொண்ட ஆலோசனைக் குழு இருக்கும். இவர்கள்தான் உண்மையில் படங்களைப் பார்த்து அறிக்கை அளிப்பவர்கள். இவர்களை ‘பேனல் மெம்பர்ஸ்’ என்பார்கள்.
ஒரு படத்திற்குச் சான்றிதழ் எப்படி வழங்கப்படுகிறது?
ஒரு தயாரிப்பாளர் படத்தை முடித்ததும், ஆன்லைன் மூலம் CBFC-க்கு விண்ணப்பிக்க வேண்டும். அதன் பிறகு நடக்கும் செயல்முறைகள் மிகவும் நுணுக்கமானவை.
தேர்வுக் குழு (Examining Committee – EC)
விண்ணப்பித்ததும், மண்டல அதிகாரி ஒரு தேர்வுக் குழுவை அமைப்பார். இதில் ஒரு அதிகாரி மற்றும் ஆலோசனைக் குழுவைச் சேர்ந்த 4 உறுப்பினர்கள் (பெரும்பாலும் இருவர் பெண்கள் இருப்பது அவசியம்) இருப்பார்கள். இவர்கள் படத்தைப் பார்த்துவிட்டு, அப்படத்திற்கு என்ன சான்றிதழ் கொடுக்கலாம், எவற்றை நீக்க வேண்டும் என்று அறிக்கை தருவார்கள்.
மறுசீராய்வுக் குழு
தேர்வுக் குழுவின் முடிவில் தயாரிப்பாளருக்குத் திருப்தி இல்லையென்றால் (உதாரணமாக: அதிக ‘கட்’ சொல்கிறார்கள் அல்லது ‘ஏ’ சான்றிதழ் தருகிறார்கள் என்றால்), அவர் மறுசீராய்வுக் குழுவிற்கு விண்ணப்பிக்கலாம். இக்குழுவில் தலைவர் அல்லது மூத்த வாரிய உறுப்பினர்கள் இருப்பார்கள். இவர்கள் படத்தை மீண்டும் பார்த்து இறுதி முடிவெடுப்பார்கள்.
சட்டப் போராட்டம்
முன்பு FCAT (Film Certification Appellate Tribunal) என்ற தீர்ப்பாயம் இருந்தது. ஆனால், 2021-ல் மத்திய அரசு அதை ரத்து செய்துவிட்டது. தற்போது, மறுசீராய்வுக் குழுவின் முடிவும் திருப்தி அளிக்கவில்லை என்றால், தயாரிப்பாளர் நேராக உயர் நீதிமன்றத்தைத்தான் (High Court) அணுக வேண்டும்.
சான்றிதழ் வகைகள்
2023-ன் புதிய மாற்றங்கள் (Types of Certificates)
முன்பு U, U/A, A, S என நான்கு வகைகளே இருந்தன. ஆனால், சினிமாட்டோகிராப் (திருத்த) சட்டம், 2023 (Cinematograph Amendment Act 2023) மூலம் இதில் சில முக்கியமான, நவீன மாற்றங்கள் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளன.
‘U’ (Unrestricted Public Exhibition)
எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லை. குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை குடும்பத்துடன் அனைவரும் பார்க்கலாம். வன்முறை, ஆபாசம், கெட்ட வார்த்தைகள் இதில் இருக்காது.
‘U/A’ (Parental Guidance)
இதுதான் தற்போது பெரிய மாற்றத்தைச் சந்தித்துள்ளது. முன்பு 12 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் பெற்றோருடன் பார்க்க வேண்டும் என்று பொதுவாக இருந்தது. இப்போது இது மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது:
UA 7+: 7 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களுக்கு உகந்தது. அதற்குக் கீழ் உள்ளவர்கள் பெற்றோருடன் பார்க்கலாம்.
UA 13+: 13 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களுக்கு உகந்தது.
UA 16+: 16 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களுக்கு உகந்தது. இந்த வயதுப் பிரிவுப் பிரிப்பு, பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு எந்தப் படம் சரியானது என்பதை முடிவு செய்ய உதவுகிறது.
‘A’ (Adults Only)
18 வயது நிரம்பியவர்களுக்கு மட்டும். இதில் வன்முறை (Violence), பாலியல் காட்சிகள் (Sexual Content), அல்லது கடுமையான வார்த்த பிரயோகங்கள் அதிகமாக இருக்கலாம். திரையரங்கில் நுழைவதற்கு முன் வயதுச் சான்றிதழ் கேட்கப்படலாம்.
‘S’ (Specialized Audience)
இது பொதுமக்களுக்கானது அல்ல. குறிப்பிட்ட தொழில் சார்ந்தவர்களுக்கு மட்டும் (எ.கா: மருத்துவர்கள், விஞ்ஞானிகள், பொறியாளர்கள்) காட்டப்பட வேண்டிய படங்கள். இது மிகவும் அரிதாகவே வழங்கப்படும்.
முன்பு தணிக்கைச் சான்றிதழ் 10 ஆண்டுகளுக்கு மட்டுமே செல்லுபடியாகும். 2023 சட்டத் திருத்தத்திற்குப் பிறகு, சான்றிதழ்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் (Perpetual Validity) செல்லுபடியாகும்.
மதிப்பீட்டு முறைகள்: எதை வைத்து ‘கட்’ செய்கிறார்கள்? (Evaluation Criteria)
CBFC ஒரு படத்தை மதிப்பிடும்போது, 1952-ம் ஆண்டுச் சட்டத்தின் பிரிவு 5B-ஐ அடிப்படையாகக் கொள்கிறது. கீழ்க்கண்ட விஷயங்கள் படத்தில் இருந்தால் ‘கட்’ அல்லது தடை விதிக்கப்படும்
நாட்டின் இறையாண்மை: இந்தியாவின் ஒருமைப்பாட்டிற்கும், பாதுகாப்புக்கும் குந்தகம் விளைவிக்கும் காட்சிகள்.
அண்டை நாடுகளுடனான உறவு: நட்பு நாடுகளைப் பகைக்கும் வகையிலான சித்தரிப்புகள்.
பொது ஒழுங்கு (Public Order): கலவரத்தைத் தூண்டும் காட்சிகள். கண்ணியம் மற்றும் ஒழுக்கம் (Decency & Morality): அதிகப்படியான ஆபாசம் அல்லது சமூக விழுமியங்களைச் சிதைத்தல். அவதூறு (Defamation): தனிநபர்களையோ அல்லது சமூகத்தையோ இழிவுபடுத்துதல்.
நீதிமன்ற அவமதிப்பு: நீதித்துறைக்குத் களங்கம் விளைவித்தல்.
குற்றத்தைத் தூண்டுதல்: ஒரு குற்றத்தைச் செய்வது எப்படி என்று விரிவாகக் கற்றுத்தருவது போன்ற காட்சிகள்.
சர்ச்சைகளும் மோதல்களும்
தணிக்கை வாரியம் எப்போதும் சர்ச்சைகளின் மையப்புள்ளியாகவே இருந்துள்ளது. படைப்புச் சுதந்திரத்திற்கும், கட்டுப்பாட்டிற்கும் நடக்கும் போராட்டம் இது.
உத்தா பஞ்சாப் (Udta Punjab – 2016)
பஞ்சாபில் போதைப் பொருள் பழக்கத்தை மையமாக வைத்து எடுக்கப்பட்ட இப்படம் மிகப் பெரிய சர்ச்சையானது. தணிக்கை வாரியம் 94 வெட்டுக்களை (Cuts) பரிந்துரைத்தது. படத்தின் தலைப்பில் ‘பஞ்சாப்’ என்ற பெயரையே நீக்கச் சொன்னார்கள். தயாரிப்பாளர்கள் நீதிமன்றம் சென்றனர். பாம்பே உயர் நீதிமன்றம், “தணிக்கை வாரியம் என்பது பாட்டி (Grandmother) போல செயல்படக்கூடாது, மக்களை முதிர்ச்சியானவர்களாகக் கருத வேண்டும்” என்று கூறி, ஒரே ஒரு ‘கட்’ மட்டும் செய்து படத்தை வெளியிட அனுமதித்தது. இது தணிக்கை வரலாற்றில் ஒரு மைல் கல்.
பத்மாவத் (Padmaavat – 2018):
வரலாற்றுத் திரிபு இருப்பதாகக் கூறி பல மாநிலங்களில் இப்படத்திற்குத் தடை விதிக்கப்பட்டது. தணிக்கை வாரியம் சில மாற்றங்களைச் செய்து, படத்தின் பெயரையே ‘பத்மாவதி’ என்பதிலிருந்து ‘பத்மாவத்’ என மாற்றச் சொன்ன பிறகே சான்றிதழ் வழங்கியது.
பேண்டிட் குயின் (Bandit Queen – 1994)
சேகர் கபூரின் இந்தத் திரைப்படம், பூலான் தேவியின் வாழ்க்கையைத் தத்ரூபமாகப் பதிவு செய்தது. இதில் உள்ள நிர்வாணக் காட்சி மற்றும் வசவு வார்த்தைகளுக்காகத் தணிக்கை வாரியம் பெரும் சிக்கலை உண்டாக்கியது. ஆனால், இது ஒரு கலைப் படைப்பு என்றும், நிஜத்தை மறைக்கக் கூடாது என்றும் வாதாடி வென்றனர்.
உங்களுக்குத் தெரியாத சுவாரஸ்யமான உண்மைகள்.
தணிக்கை அதிகாரம் இல்லை
தொழில் நுட்ப ரீதியாகப் பார்த்தால், CBFC-க்கு ஒரு காட்சியை வெட்டும் அதிகாரம் கிடையாது. அவர்கள், “இந்தக் காட்சியை நீக்கினால் இந்தச் சான்றிதழ் தருவோம் (எ.கா: U/A)” என்றுதான் சொல்வார்கள். தயாரிப்பாளர், “எனக்கு ‘A’ சான்றிதழ் பரவாயில்லை” என்று சொன்னால், சில சமயங்களில் காட்சியை வெட்டாமலேயே வெளியிடலாம். ஆனால், தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பிற்கு ‘A’ சான்றிதழ் படம் உதவாது என்பதால் தயாரிப்பாளர்கள் வெட்டுக்கு சம்மதிக்கிறார்கள்.
பெண்கள் பிரதிநிதித்துவம்
தணிக்கைக் குழுவில் 50% பெண்கள் இருக்க வேண்டும் என்பது எழுதப்படாத விதியாகப் பின்பற்றப்படுகிறது. குறிப்பாகப் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைக் காட்சிகளை மதிப்பிடும்போது பெண் உறுப்பினர்களின் கருத்து முக்கியமானது.
வெளிநாட்டுப் படங்கள்
ஹாலிவுட் படமாக இருந்தாலும், அது இந்தியாவில் ரிலீஸ் ஆக வேண்டுமென்றால் இந்தியத் தணிக்கை வாரியத்தின் சான்றிதழ் அவசியம்.
பல ஹாலிவுட் படங்கள் இந்தியாவில் வெளியாகும் போது, நிர்வாணக் காட்சிகள் மங்கலாக்கப்படுவதை (Blurring) நீங்கள் கவனித்திருக்கலாம்.
டிரெய்லருக்கும் சான்றிதழ்
திரையரங்கில் காட்டப்படும் டிரெய்லர்கள் மற்றும் விளம்பரங்களுக்கும் தனித்தனியாகச் சான்றிதழ் வாங்க வேண்டும்.
பைரசி தடுப்புச் சட்டம் (2023)
சமீபத்திய திருத்தத்தின்படி, திரையரங்கிற்குள் கேமரா மூலம் படத்தைப் பதிவு செய்வது (Cam-cording) கடுமையான குற்றம். இதற்கு 3 ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனையும், படத்தின் தயாரிப்புச் செலவில் 5% வரை அபராதமும் விதிக்கப்படலாம்.
தணிக்கை வாரியம் ஏன் முக்கியம்?
பலர் தணிக்கை வாரியத்தைக் படைப்புச் சுதந்திரத்தின் எதிரியாகப் பார்க்கிறார்கள். ஆனால், ஒரு பரந்த சமூக நோக்கில் இது மிக அவசியமானது:
குழந்தைகளைப் பாதுகாத்தல்
வன்முறை மற்றும் பாலியல் ரீதியான உள்ளடக்கங்களிலிருந்து குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பது இதன் முதன்மை நோக்கம்.
சமூக நல்லிணக்கம்
மத உணர்வுகள் மிகவும் தீவிரமாக இருக்கும் நம் நாட்டில், ஒரு திரைப்படம் மதக்கலவரத்தைத் தூண்டிவிடாமல் பார்த்துக் கொள்வது அவசியம்.
சட்டப் பாதுகாப்பு
ஒரு படத்திற்கு CBFC சான்றிதழ் அளித்துவிட்டால், அதன் பிறகு அப்படத்தின் காட்சிகளை எதிர்த்து யாரும் கிரிமினல் வழக்குத் தொடர முடியாது. அந்தச் சான்றிதழ் தயாரிப்பாளருக்கு ஒரு சட்டக் கவசமாக (Legal Shield) செயல்படுகிறது.
மத்திய திரைப்படச் சான்றிதழ் வாரியம் என்பது காலத்திற்கு ஏற்ப தன்னை மாற்றிக் கொண்டே வரும் ஓர் அமைப்பு. ‘வெட்டுவது’ என்ற மனநிலையைத் தாண்டி, ‘வகைப்படுத்துவது’ என்ற முதிர்ச்சியான நிலையை நோக்கி இது நகர்ந்து வருகிறது.
2023-ல் கொண்டு வரப்பட்ட வயது வாரியான வகைப்பாடுகள் (UA 7+, 13+, 16+) இதற்குச் சிறந்த உதாரணம்.
இணையம் மற்றும் ஓடிடி (OTT) காலத்திலும், திரையரங்க அனுபவத்தைத் தரமாகவும், பாதுகாப்பாகவும் வைத்திருப்பதில் CBFC-ன் பங்கு அளப்பரியது.
திரைப்படம் ஒரு சக்தி வாய்ந்த ஊடகம்; அதைச் சரியான முறையில் கையாள்வது ஒரு கலை மட்டுமல்ல, கடமையும் கூட. அந்தக் கடமையைத்தான் CBFC செய்து வருகிறது.
தொகுப்பு: Rajasekar Pandurangan
