டோரதி – சினிமா விமர்சனம்

நடிகர்கள்:

கீர்த்தி சுரேஷ், ரிஷிகாந்த், சனந்த், ராமச்சந்திரன் துரைராஜ், கஜராஜ், ஜீவா சுப்பிரமணியன், முத்துக்குமார் மற்றும் பலர்.

தொழில் நுட்பக் கலைஞர்கள்:

இயக்கம்: கார்த்திக் சுப்பராஜ்
கதை: கார்த்திக் சுப்பராஜ், சரவணன் சந்திரன்
தயாரிப்பாளர்கள்: ஜோதி தேஷ்பாண்டே, குனீத் மோங்கா கபூர், அச்சின் ஜெயின்
நிர்வாகத் தயாரிப்பாளர்: பவன் நரேந்திரா
இசை: இளையராஜா
ஒளிப்பதிவு: எஸ். திருநாவுக்கரசு
படத்தொகுப்பு: கணேஷ் சிவா
கலை இயக்கம்: குமார் கங்கப்பன்
ஆடை வடிவமைப்பு: பிரவீன் ராஜா
சண்டைப் பயிற்சி: தினேஷ் சுப்பராயன்
நடனப் பயிற்சி: எம். ஷெரீஃப்
ஒலி வடிவமைப்பு: எஸ். அழகிய கூத்தன், ஜி. சுரேன்
மக்கள் தொடர்பு: சுரேஷ் சந்திரா, ஏ.அப்துல் நாசர், டி ஒன்

இந்த வாரம் வெளிவந்த படங்களில் அதிகம்பேர் எதிர்பார்த்து காத்துக் கொண்டிருந்த திரைப்படம் இது. காரணம், இயக்குநர் கார்த்திக் சுப்பராஜ். அதோடு அவருடைய இயக்கத்தில் முதன்முறையாக இசைஞானி இளையராஜா இசையமைத்திருக்கிறார் என்பதால், அதுவும் படத்திற்கு ஒரு மிகப் பெரிய விளம்பரமாக அமைந்துவிட்டது. இதற்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்த ரசிகர்களுக்கு, இந்தப் படம் எப்படிப்பட்ட ஒரு உணர்வைக் கொடுத்தது என்பதைப் பார்ப்போம்.

இப்படமும் வழக்கம்போல மதுரையை மையமாகக் கொண்ட படம்தான். மதுரையின் அருகில் இருக்கும் சேவாப்பட்டி என்ற கிராமத்தில் வாழ்ந்தவர்களின் வாழ்க்கைதான் இந்தப் படம். ஆனால், இது இப்போது நடந்தது அல்ல; 1990-களில் நடந்த கதை.

சுப்பு என்ற சனந்தும், கார்த்திக் என்ற ரிஷிகாந்தும் பள்ளிப் பருவத்திலிருந்தே ரொம்பவும் க்ளோஸ் ஃப்ரெண்ட்ஸ். அப்படியே வளர்ந்துட்டு வர்றாங்க. சனந்த் அந்த ஊரின் பெரும்பான்மையினர் உள்ள சமூகத்தைச் சேர்ந்தவன். ரிஷிகாந்த் ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். அந்த இரண்டு சமூகங்களுக்கு இடையில் அந்த ஊரிலேயே ஒற்றுமை இல்லை.

இதில் சனந்தின் அப்பாவான விசில் வீரய்யா என்ற முத்துக்குமார் ஊரில் வட்டித் தொழில் செய்து வருகிறார். ஊரில் பல பேர் தங்களது சொத்துக்களை இவரிடம் அடமானம் வைத்து பணம் கடனாக வாங்கியிருக்கிறார்கள். ரொம்பவும் சாதி வெறி பிடித்தவர். அவருடைய மகன்களான வேலு என்ற சௌந்தரராஜாவும், ராமச்சந்திரனும் அப்பா சொல் பேச்சைக் கேட்டு அப்படியே நடப்பவர்கள். அடிதடி, வெட்டுக் குத்துக்கு அஞ்சாதவர்கள். இவர்களுக்குள்ளும் சாதி வெறி அப்படியே இருக்கிறது. இதில் ராமச்சந்திரன் தன்னுடைய மனைவியை பிரிந்துவிட்டு, பிள்ளைகளையும் பிரிந்துவிட்டு அப்பா கூடவே இருக்கிறார்.

இதில் கடைசிப் பிள்ளையான சனந்தும், ரிஷிகாந்தும் மிக நெருங்கிய நண்பர்களாக இருப்பது முத்துக்குமாருக்கு பிடிக்கவில்லை. ரிஷிகாந்த் அடிக்கடி வீட்டுக்கு வரும்பொழுது அவனை அவமானப்படுத்திக் கொண்டேயிருக்கிறார் முத்துக்குமார்.

இந்த நேரத்தில் சௌந்தரராஜா வெளியூருக்குச் சென்றவர், திரும்பி வரும்பொழுது டோரதி என்ற கீர்த்தி சுரேஷை திருமணம் செய்து கொண்டு வந்துவிட்டார். “இந்தப் பொண்ணு பார்க்கப் பாவமா இருக்கு, ஒரு பிரச்னையில் சிக்கியிருந்துச்சு.. நான்தான் காப்பாத்துனேன்.. போறதுக்கு வழியில்லை.. அதனால கூட்டிக்கிட்டு வந்துட்டேன்” என்கிறார். 

கீர்த்தி சுரேஷ் வந்ததிலிருந்தே முத்துக்குமாருக்கு அவரைப் பிடிக்கல. முத்துக்குமாருக்கு ஆரம்பத்திலிருந்தே பெண் வாடை பிடிக்காது. பெண்கள் வந்தால் வீட்டிலே ஏதாவது பிரச்சனை வரும் என்ற மனநிலை கொண்டவர். இதனாலேயே அவருடைய மனைவியும், மகளும் மர்மமான முறையில் அந்த வீட்டில் ஏற்கனவே இறந்திருக்கிறார்கள்.

இப்போது கீர்த்தி சுரேஷ் வந்தவுடனேயே சனந்தின் நடவடிக்கையில் பெரிய மாற்றம். சனந்துக்கு அந்த வீட்டில் கிட்டத்தட்ட 20 வருடங்களாக ஒரு பெண்ணிடமிருந்து கிடைக்க வேண்டிய அன்பு, பாசமும் கிடைக்கவில்லை. இப்போது புதிதாக வந்திருக்கும் கீர்த்தி சுரேஷ் தயக்கமில்லாமல் பேசும்விதம் சனந்துக்குப் பிடித்துப் போக, கீர்த்தி கூடவே இருக்கிறார் சனந்த். இது முத்துக்குமாருக்குப் பிடிக்கவில்லை.

ஒரு நாள் சனந்த் வெளியில் போயிட்டு வீடு திரும்பும்போது கீர்த்தி சுரேஷ் உடம்பில் நிறைய காயங்களுடன் தூக்கில் தொங்குகிறார். கீர்த்தி தற்கொலைதான் செய்துள்ளார் என்று போலீஸும், முத்துக்குமாரும் சொன்னாலும், நிச்சயமாக கீர்த்தி கொலை செய்யப்பட்டிருக்கிறார் என்பது சனந்துக்குத் தெரிகிறது. ஆனால் அந்த நேரத்தில் அவரால் அப்பா முத்துக்குமாரை எதிர்த்து எதுவும் சொல்ல முடியவில்லை.

இந்தச் சூழ்நிலையில், வேறொரு கொலை சம்பவத்தில் ரிஷிகாந்த் சம்பந்தப்படுகிறார். அதனால் அவரை காப்பாற்றுவதாகச் சொல்லி அவரை வெளி மாநிலத்துக்கு லாரி டிரைவராக அனுப்பியிருக்கிறார் முத்துக்குமார். கீர்த்தி சுரேஷும் இல்ல. நண்பன் ரிஷிகாந்தும் இல்லாத அந்த நேரத்தில் திடீரென்று ஒரு முடிவை எடுக்கிறார் சனந்த்.

சனந்தின் அந்த முடிவு முத்துக்குமாருக்கும், அவருடைய மற்றைய மகன்களுக்கும் சுத்தமாகப் பிடிக்கவில்லை. “என் மகனா இருந்தாலும் பரவாயில்லை. இவன் செத்தாலும் பரவாயில்லை; இவன் வெளியில போய் இதை சொன்னால் நம்முடைய குடும்பத்துக்குப் பெரிய அவமானம்” என்று நினைக்கும் முத்துக்குமார்  ரிஷிகாந்தைக் கூப்பிட்டு அவரிடமே சனந்தை கொலை செய்ய வேண்டும் என்று உத்தரவிடுகிறார். இல்லையென்றால் ஊரில் இருக்கும் அவருடைய தாயாரை நாங்கள் கொலை செய்துவிடுவேன் என்று மிரட்டுகிறார்.

அதிர்ச்சியாகும் சனந்த் தன்னுடைய உயிர் நண்பனை கொலை செய்ய வேண்டுமா… ஏன், எதற்கு என்று யோசிக்கிறார். ஆனால், சனந்தை நேராகப் பார்த்த பின்புதான் அதற்கான காரணம் அவருக்கே தெரிகிறது.

இதற்குப் பின்பு ரிஷிகாந்த் என்ன முடிவு எடுக்கிறார் என்பதுதான் இந்தப் படத்தின் மீதி திரைக்கதை.

ஹீரோ ஆகிவிட்டார் சனந்த். ஏற்கனவே சில படங்களில் நடித்திருந்தாலும் இந்தப் படத்தில் ஒரு உண்மையான ஹீரோவா நடித்துள்ளார். ஆனால் இப்படியொரு கேரக்டரில் நடித்ததுக்கு ரொம்ப ரொம்ப பாராட்டுக்கள். ரொம்ப தைரியமா நடித்துள்ளார். நிச்சயமாக வேறு ஹீரோக்கள் யாருமே நடிக்க முன் வந்திருக்க மாட்டார்கள். நிச்சயமாக யோசிச்சிருப்பாங்க. ஆனால் நான்கைந்து வருடமாக இந்தக் கதையைக் கேட்டு, கதையை உள்வாங்கி இந்த மாதிரி நடிக்க வேண்டும் என்பதற்காக ரொம்பவும் காத்திருந்து இந்தப் படத்தில் நடித்துள்ளார் சனந்த். அதுக்காக அவருக்கு ஒரு பாராட்டுக்கள்.

ரொம்ப அழகாவும் நடித்துள்ளார். கார்த்திக் சுப்பராஜோட இயக்கத்தைப் பத்தி நமக்குத் தெரியும். அப்படிப்பட்ட சிறப்பான இயக்கத்தினால் இவரும் சிறப்பாக நடித்துள்ளார், கடைசியில் அவருடைய தோற்றம் மாறி வேறொரு உலகத்தில் அவர் இருக்கும் பொழுதும் அவருடைய அழகு, அந்த உடையில் அவரைப் பார்க்கும்போதும் சரி, இப்படி ஒரு பிரச்சனையில் இருப்பவர்கள் இப்படித்தான் இருப்பார்களோ என்று நம்மை சிந்திக்கவும் வைத்துள்ளார்.

ஆனால் அதிலும் ஒரு காதலோடு, கருணையோடு ரிஷிகாந்தைப் பார்க்கிற அந்தப் பார்வை இருக்கு பாருங்க.. அது மறக்க முடியாதது. அதேசமயம் நம்மாள் சட்டென்று ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை என்றாலும் சரி, ஆனால் வேற வழியில்லை.. ஜீரணித்துதான் ஆக வேண்டும் என்ற துர்பார்க்கிய நிலைமைக்குக் கொண்டுவந்து விட்டுவிட்டார் இயக்குநர் கார்த்திக் சுப்பராஜ்.

இன்னொரு ஹீரோவாக நடித்திருக்கும் ரிஷிகாந்தும் தன்னால் முடிந்த அளவுக்கான ஒரு நடிப்பைக் கொடுத்துள்ளார். ஏற்கனவே இப்போதுதான் ‘முதல் ராத்திரி’ படம் வந்து சக்கைப்போடு போட்டு வருகிறது. அவருக்கான ரசிகர்களும், ரசிகைகளும் கூடிவிட்டார்கள். இந்த படத்தின் மூலமாக இதைவிடவும் கூடுதலாக ரசிகர்கள் இவருக்குக் கிடைப்பார்கள்.

ஆனால் படத்தில் இரண்டு பேரின் கேரக்டர் ஸ்கெட்ச்சுக்கும், நிறைய வித்தியாசங்கள் உண்டு. அடிப்படையில் சனந்த் தைரியமாக அடிதடியில் இறங்குபவர். ரிஷிகாந்தோ பயப்படும் கேரக்டர். அந்த மாதிரி ஒரு கேரக்டர் ஸ்கெட்ச்சோட (character sketch) கடைசி வரைக்கும் இவரைக் கொண்டுபோய், இவர்தான் சனந்தோட காதலன் அப்படின்னு சொல்லி கடைசியா காட்டுறாங்க பாருங்க; நிச்சயமா ஜீரணிக்க முடியல.

ஆனால் வேற வழியில்லை.. இதை நம்பித்தான் ஆகணும் அப்படின்ற மாதிரியான கதை, திரைக்கதையை அமைத்துள்ளார் இயக்குநர். ரிஷிகாந்த் கிளைமாக்ஸில் சனந்தை கொல்லவும் முடியாமல் உண்மையைச் சொல்லவும் முடியாமல், தவிக்கின்ற தவிப்பில் ரொம்பவும் அற்புதமான நடிப்பைக் காண்பித்துள்ளார்.

இடையில ஒரு ஓரிரு காட்சிகள்தான் என்றாலும் ஒரு தேவதை மாதிரி வந்து போயுள்ளார் கீர்த்தி சுரேஷ். அழகோ அழகு, அவ்வளவு அழகான… எப்படி எல்லாம், எந்தெந்த கோணங்களில் காட்டினால் கீர்த்தி சுரேஷ் அவ்வளவு அழகா இருப்பாங்களோ அப்படியெல்லாம் காட்டியிருக்காங்க.

பக்கத்துல உட்கார்ந்து சனந்துக்கு கிளாஸ் எடுக்கிற மாதிரி அவங்க பேசுற அன்பான பேச்சு இருக்கு பாருங்க.. நிச்சயமா எந்த வீட்ல, எந்த ஒரு ஆம்பளையா இருந்தாலும் நிச்சயமா கவுந்துருவாங்க. அந்த அளவுக்கு பெண்கள் எப்படி ஆண்களிடம் பேசினால் அவர்களுக்குப் பிடிக்குமோ அதே மாதிரி கீர்த்தி சுரேஷைப் பேசவும், நடிக்கவும் வைத்துள்ளார் இயக்குநர். அதனால் இவர்களின் நமக்குத் தவறாகப் படவில்லை. அப்படி தெரியாத அளவுக்கு நம்முடைய கண்களைக் கட்டிப் போட்டுள்ளார் கார்த்திக் சுப்பராஜ்.

அப்பாவாக விசில் வீரய்யாவாக நடித்திருக்கும் முத்துக்குமார், எப்போதும் வாயில விசில் ஊதி ஸ்டைல் காட்டுகிறார். அவருடைய கொஞ்சம் மிடில் ஏஜ் (middle age), அதுக்கடுத்து வயசான தோற்றம், அப்புறம் தாத்தாவான தோற்றம் என்று மூன்று தோற்றங்களிலும் அவருடைய நடிப்பு வில்லத்தனம்… அபாரமான, மிகச் சிறந்த ஒரு வில்லனாக இந்த வருடம் முத்திரையைப் பதித்துள்ளார் முத்துக்குமார்.

மேலும் அண்ணனாக நடித்த சௌந்தரராஜனும் ஒரு பக்கம் தன்னுடைய நடிப்பில் ஸ்கோர் பண்ணியிருக்காரு. இவருக்கு அண்ணனா நடித்தவர்.. ராம்ஸ், கஜராஜ், ரிஷிகாந்தோட அம்மாவாக நடித்தவர், திருநங்கை ஜீவா சுப்ரமணியம் என அனைவரும் ஒட்டு மொத்தமாக சிறப்பாக நடிக்க வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

தொழில் நுட்பத்தில் முதலில் மின்னியிருப்பது இசைஞானி இளையராஜாதான். பின்னணி இசையில் பின்னியிருக்கிறார். இப்படி ஒரு அழகான பின்னணி இசையை அமைத்து படத்தைக் கூர்ந்து கவனிக்க வைத்துள்ளார். 

சனந்துக்கு நடக்கிற அந்த சடங்கின்போது ரிஷிகாந்த் போய் நின்று பார்க்கும்போதும்,  சனந்த் ரிஷிகாந்தை காதலோடு பார்க்கிற அந்தக் காட்சிகளில் ஒலிக்கும் பின்னணி இசை பிரமாதம். ரெண்டு பாடல்கள். ரொம்பவே ஃபேமஸ் ஆகிவிட்டது. கல்யாண வீடு பாட்டு ஏற்கனவே போட்ட மெட்டு என்றாலும் பரவாயில்லைய நல்ல பாடல்களை காதில் கேட்கக்கூடிய பாடல் வரிகளை வைத்து அழகான இசையில் கொடுத்துள்ளார் இளையராஜா.

ஒளிப்பதிவாளர் திருவின் பிரமாதமான ஒளிப்பதிவு. சண்டைக் காட்சிகளை எப்படி இவ்வளவு அழகாக, நேர்த்தியாகப் படம் பிடித்தார்கள் என்று தெரியவில்லை. இறுதிக் காட்சியில் குஜராத்தின் கிராமப் பகுதிகளை ரொம்ப அழகாகவும், அட்ராக்சனாகவும் பதிவு செய்துள்ளார்.

இந்த படம் முன், பின் காட்சிகளாக இருப்பதால் சில நேரங்களில் நமக்குக் கொஞ்சம் குழப்பத்தைத் தந்துவிட்டது. இந்தக் குழப்பத்தைக் கிளியர் செய்வதற்காகப் கலரில் மாற்றம் செய்திருக்கிறார்கள். இதை சட்டென்று கண்டுபிடிக்கத்தான் கஷ்டமாக இருந்தது.

மொத ராத்திரி திரைப்படம் துவக்கத்தில் பிக்கப் ஆகாமல் இருந்ததுக்கு காரணம் அந்தப் படத்தில் பேசப்பட்டிருக்கும் திருநெல்வேலி வட்டார வழக்குப் பேச்சுதான். அதே போல் இந்தப் படத்திலும் மதுரை மண்ணின் ஸ்லாங் சிற்சில இடங்களில் புரியாத வகையில் போய்விட்டது.

லைவ் ரிக்கார்டிங் என்பதால் மதுரைத் தமிழில் வசனங்களை வேகம் வேகமா பேசியிருப்பதால் அந்த வசனங்கள் நிறைய பேருக்குப் புரியவில்லை. எனவேதான் இதை இயக்குநர் கார்த்திக் சுப்பராஜிடம் சொல்ல வேண்டியுள்ளது.

அடுத்த படத்திலாவது இது மாதிரியான வசனங்களுக்கு டைட் க்ளோசப் ஷாட்ல (tight close-up shot) வச்சு கொஞ்சம் நிறுத்தி, நிதானமா பேசுவதுபோல காட்சிகளை அமைத்தால் நன்றாக இருக்கும். இந்தப் படத்தில் கிட்டத்தட்ட கால்வாசி வசனங்கள் புரியாமல் போனதற்கு சவுண்ட் ரெக்கார்டிங் குறைவாக இருந்ததும் ஒரு காரணம்.

கதையாகப் பார்க்கப் போனால், திருநங்கைகளாக மாறுபவர்களின் வாழ்க்கையைச் சொல்ல வந்த இயக்குநர், படத்தின் இடைவேளைக்குப் பின்பு பாதி நேரம் கடந்த பின்புதான், அதை ஆரம்பித்திருக்கிறார்.

படத்தின் முன் பாதியிலே திருநங்கை கதையை ஆரம்பித்திருந்தால் கதை வேறு மாதிரி போயிருக்கும். ஏனெனில் “என்னடா இது திருநங்கை கதையா இருக்கே.., இது தப்பாச்சே” என்று ரசிகர்கள் நினைத்து படத்துடன் ஒன்றாமல் போயிருக்கலாம்.

ஆனால் இயக்குநர் கார்த்திக் சுப்பராஜ் முன் பாதியில் கீர்த்தி சுரேஷிடம் சனந்த் நெருக்கமாகப் பேசுவதாக மட்டுமே காட்டியிருக்கிறார். பெண்களுடன் பேசுவதும், பழகுவதும் சனந்துக்குப் பிடிப்பதைப் போல காட்டி நமக்குப் போக்குக் காட்டியிருக்கிறார்.

அதோடு சனந்த் திருநங்கையாகி ரிஷிகாந்தை பார்க்கும்வரையிலும்கூட சனந்துக்கு ரிஷி மேல் காதல் இருக்கு என்பதை உணர்த்துவதுபோல ஒரு ஷாட் கூட இல்லை. அதேசமயம் சனந்த் திருநங்கையாக மாறுவதற்கு ஒரு சான்ஸ் இருக்கு என்பதைக்கூட குறிப்பால் உணர்த்தவில்லை.

ஆனால் இடைவேளைக்குப் பின்பு, அதிலும் பாதிப் படம் முடிந்த பின்னாடிதான் சடாரென ஒரு முடிவு எடுத்து, “நான் திருநங்கையா மாறி நிக்குறாரு.

இப்பவும் கடைசியில் சனந்த் “நான் உன்னை லவ் பண்றேன்” என்பதுபோல ரிஷியிடம் சொல்லும்போது நாம் இதை ஏற்றுக் கொள்வதா வேண்டாமா என்கிற குழப்பத்துக்குள் தள்ளப்பட்டோம்.

இந்தக் குழப்பத்தை அப்படியே அந்தரத்தில் தொங்க வைத்துவிட்டு, ராம்ஸ் சட்டென்று ரிஷிக்கு ஒரு அறிவுரை சொல்கிறார்.

“அவன் உன் மேல அவ்வளவு காதல்ல இருக்கான், நீ ஏன் அவனை புரிஞ்சுக்க மாட்டேங்கிற?” அப்படின்னு சொல்றாரு. இதைக் கேட்டவுடன் ரிஷி மனம் மாறி சனந்துடன் இணைவதாக சட்டென்று படத்தையே முடித்துவிட்டார் இயக்குநர்.

அவன் திருநங்கையா மாறிவிட்டான்,.. அதுக்கப்புறம் அவனுடைய வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும்,.. அவனால குடும்பம் நடத்த முடியுமா,. அவனால் பிள்ளை பெத்துக்க முடியுமா.. இந்த மாதிரி யோசனைகள் எதுவுமே ரிஷிகாந்துக்கு வரவிடாமல் செய்து, ராம்ஸ் சொன்னவுடனே ரிஷி பாய்ந்தோடிபோய் சனந்தை கட்டிப் பிடித்து முத்தம் கொடுக்கிறார். முடிந்தது படம். இப்படித்தான் படத்தை முடித்துள்ளார்.

ஆக மொத்தத்தில் கார்த்திக் சுப்பராஜ் நமக்கு செய்திருக்கும் ஒரு ஏமாற்று வேலைதான் இந்தப் படம்.. “என் படம் இப்படித்தான் இருக்கும், இந்த படத்தை இப்படித்தான் சொல்லணும். ஏனென்றால், இது சர்ச்சைக்குரிய படம். திருநங்கைகளின் காதல் பற்றிய படமென்றால், கண்டிப்பா பாதிப் பேருக்கு படம் பிடிக்காது. “நீங்க பிடிக்குதோ பிடிக்கலையோ, இந்தப் படத்தை கடைசி வரைக்கும் நீங்க பார்த்துதான் ஆகணும்டா” என்பதுபோல் நம் தலையில மிளகாய் அரைத்திருக்கிறார் கார்த்திக் சுப்பராஜ். அந்த வகையில் ஒரு இயக்குநராகத் தன்னுடைய பணியை மிகச் சரியாகச் செய்திருக்கிறார் கார்த்திக் சுப்பராஜ்.

ஆனால் திருநங்கைகளின் இந்தக் காதலை நீங்க ஏத்துக்குறீங்களா, திருநங்கைகளையே நீங்க ஏத்துக்குறீங்களா அப்படிங்கிறது ரெண்டாவது விஷயம். அதை நீங்க ஏத்துக்குறீங்களோ, ஏத்துக்கலையோ அது வேறு.

ஆனால், ஒரு திரைப்படமாக பார்க்கப் போனால், திருநங்கைகளின் வாழ்க்கையைப் பற்றி சொல்ல வந்தவர், அதில் 25% சதவிகித்தை மட்டும் அதை சொல்லிட்டு, மீதி 75 சதவிகிதக் அவன் எப்படி பிறந்து, வாழ்ந்து திருநங்கையானான் என்பதை மட்டும் சொல்லிட்டு படத்தை முடித்திருக்கிறார்.

அந்த வகையில் கார்த்திக் சுப்பராஜின் இந்தப் படம் முற்போக்கு சிந்தனையாளர்கள் மத்தியிலும், மாற்று சினிமாவை விரும்பும் சினிமா ஆர்வலர்களிடத்திலும் அவருக்கு நல்ல பெயரைப் பெற்றுத் தரும்.

ஆனால் பெருவாரியான மக்களிடத்தில் இந்த ஆதரவு கிடைக்குமா என்பது சந்தேகம்தான். ஏனெனில் திருநங்கையராக இப்போது மாறுபவர்களைக் காதலித்துத் திருமணம் செய்பவர்கள் சாதாரணமான ஆண்களாக இருப்பதால் அவர்களது பெற்றோர், குடும்பத்தினர் பலரும் மிகுந்த மனத்துயரத்தைச் சந்தித்து வருகின்றனர்.

பொதுவாக திருநங்கையர் என்றாலே செக்ஸூக்காக மட்டுமே பொது வெளியில் மற்றைய ஆண்கள் அணுகுகிறார்கள் என்ற பார்வைதான் நம் சமூகத்தில் உள்ளது. இது உண்மையும்கூட. இந்தப் படத்தில்கூட ரிஷிக்கு சனந்த் மீது காதல் இல்லவே இல்லை. ஆனால் ராம்ஸ் உன்னை அவன் காதலிக்கிறான். அதனால் அவனைத் திருமணம் செய்துகொள் என்று தூண்டிவிடுகிறார். இது எப்படி சரியாகும்..?

காதல் என்பது புறவயத்தில் இருந்து வரக்கூடாது. அகவயத்தில் இருந்து வர வேண்டும். அவருக்குள்ளே இருக்க வேண்டும். உணர்ந்திருக்க வேண்டும். இது எதுவுமே இல்லாமல் நண்பன் என்பதற்காக அவனை சமாதானப்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காக சனந்திடம் அடைக்கலமாவது எப்படி சரியாகும்..?

திருநங்கைகயர் பற்றிய ஒரு தவறான விளக்கத்தையும், அவர்களது அவசரத்தனமான காதல், திருமணம் என்ற பாணியிலான திரைக்கதையையும் எழுதியிருக்கிறார் இயக்குநர்.

இயக்கம் மிகச் சிறப்பாக இருக்கிறது என்பதால்தான் இந்தப் படத்தைக் கடைசிவரையிலும் நம்மால் பார்க்க முடிந்திருக்கிறது. ஆனால் கதை, திரைக்கதையை ஏற்பதற்கில்லை..! தவறான கதையாடல் என்பதை அழுத்தந்திருத்தமாகச் சொல்லிக் கொள்கிறோம்..!

இந்தப் படத்திற்கு குடும்பத்தோடு போய்விடாதீர்கள். சின்னப் பசங்களையும் கூட்டிட்டுப் போயிறாதீங்க. பெரியவங்க மட்டும் பார்க்கலாம்.

RATING : 3.5 / 5